VriMiBolide: Ford Mondeo ST220

Vrijdag, tijd voor de vrimibo. Bitterballen erbij, blokjes kaas, drankje in de hand en praten met collega’s over auto’s. Zo ga je nog lekkerder het weekend in. Om jullie daarbij te helpen presenteren we elke vrijdagmiddag de VriMiBolide, de auto die de tongen los moet maken tijdens de vrijdagmiddagborrel. Deze week: de Ford Mondeo ST220!


In het C-segment – waar de Focus opereert – zijn snelle, opvallende topversies gemeengoed. In de meer zakelijke Mondeo-klasse ligt dat heel anders. D-segment-kopers zitten niet te wachten op een optisch aangeklede auto met enorme bumpers en spoilers, en houden het liever subtiel. Tel daarbij op dat verbruik vaak belangrijker wordt gevonden dan vermogen en je weet dat dit soort auto’s een zeldzaamheid zijn.

Gelukkig zijn er altijd nog de uitzonderingen. In de eerste plaats zijn dat de topversies van de ‘premiummerken’, denk aan de AMG’s en M’s van Mercedes en BMW. Ook de minder hoog gepositioneerde merken wagen zich echter af en toe aan een sportieve topper. In 1997 begon dat voor de eerste generatie Ford Mondeo onder de noemer ST24. Deze auto was voorzien van een 170 pk sterke 2.5 V6 en allerlei uiterlijke opsmuk die eventueel zonder meerprijs kon worden weggelaten. De ST24 werd opgevolgd door de ST200 (foto 11 en 12) die 30 pk extra kreeg. Dit waren de eerste auto’s met het ST-label, dat Ford nu nog voert.

Het is dan ook niet verrassend dat er ook van de tweede generatie Mondeo een ST-versie verscheen, de ST220. De ST220 leverde 226 pk en 280 Nm, genoeg voor een sprint naar de 100 in 7,2 seconden en een topsnelheid van 243 km/h. Net als alle Mondeo’s was de ST er als sedan, hatchback en wagon, voor elk wat wils dus. In tegenstelling tot de ‘gewone’ Mondeo V6 onderscheidde de ST220 zich ook op het uiterlijke vlak duidelijk van de rest van het gamma, al hield de auto het subtiel. Dik aangezette bumpers met veel gaas gaven de auto een gedisigneerd sportief voorkomen, terwijl de multispaaksvelgen de wielkasten mooi opvulden.

Vermogen en uiterlijk is leuk, maar wat ons echt opviel was het rijgedrag. Ford voorzag de ST van een speciale ophanging, waarbij zowel de veren, de dempers en de stabilisatorstangen een sportief sausje kregen. Niet zonder resultaat, zo schreven we in 2003: “De Ford blijft in alle opzichten resoluut. Zijn wegligging past perfect bij zijn uiterlijk. Hij komt nooit in de problemen. Er zijn geen aandrijfreacties in het stuur, in de bochten blijft hij netjes op koers en onder- of overstuur is hem vreemd. Kortom, een steengoede auto.”

Bij Top Gear weten ze ook wel raad met de ST220, en zetten hem naast zijn concurrenten van Mazda en Opel.

Bron: autoweek